Surowce: Różne odmiany skrobi wywierają znaczący wpływ na właściwości wstępnie żelowanej skrobi; Głównym czynnikiem odpowiedzialnym za ten efekt jest zmienny stosunek amylozy do amylopektyny w skrobi. Dodatkowo na proces żelatynizacji wpływają również czynniki takie jak wielkość granulek skrobi i skład chemiczny.
Stężenie zawiesiny: Generalnie zwiększenie stężenia zawiesiny skrobi powoduje zmniejszenie stopnia żelatynizacji produktu końcowego.
Temperatura suszenia: Przy stałej wydajności produkcyjnej wyższa temperatura suszenia prowadzi do wyższego stopnia żelatynizacji produktu końcowego.
Grubość warstwy zawiesiny: Gdy warstwa zawiesiny jest zbyt gruba, żelatynizacja staje się trudniejsza i nierówna, co często prowadzi do wystąpienia „efektu kanapki” (nieżelatynizowany rdzeń w produkcie).
Dodatki: Substancje takie jak wodorowęglan sodu i wodorotlenek sodu mogą zmniejszać stopień polimeryzacji skrobi, ułatwiając w ten sposób jej żelatynizację. Co więcej, dodatki takie jak monostearynian glicerolu mogą interkalować ze spiralną strukturą amylozy,-hamując w ten sposób retrogradację skrobi-, co również pozytywnie przyczynia się do żelatynizacji skrobi.